Śpiączka

Przespać cały dzień- letnie marzenie.

Letnia śpiączka przyszła niespodziewanie. Robiło się coraz cieplej, a ja byłam coraz bardziej zmęczona.

Spałam w lipcu do 10. Potem praca, drzemka 2h o 14 i znów kilka godzin aktywności.  I wieczorem dobranoc. Cała noc. Ścinało mnie wręcz na miejscu. Wystarczyło kilka minut by zasnąć.  Przy książce,  komputerze, na krześle. Czasami jedna drzemka w trakcie dnia. Czasami dwie. Trzy.

Mam taką teorię że to reakcja na upał.  Nadwrażliwość na bodźce sensoryczne: ciepło, słońce, duchotę. Kiedy organizm po prostu mówi mam dosyć. Zmuszę cię do odpoczynku.

Gdy śpię obniża się ciśnienie, ciało odpoczywa, pozostaje we względnym bezruchu. Wyłączają się myśli, poczucie bezsilność wobec tego co za oknem, niemożność zmiany. Odpoczywa więc też mózg,  bombardowany nadmiarem bodźców których nie jest w stanie ogarnąć. A nadmiar bodźców to stres; czasami taki, którego nawet nie rejestruję. Odczuwam go dopiero po fakcie, jak już wszystkie punkty ostrzegawcze zostaną przekroczone i zaczyna się melt.

Oprócz śpiączki widzę też inne zmiany w funkcjonowaniu w upale. Moje serce nie chce wchodzić na wysokie tętna. Nie mam chęci na aktywności sportowe, które kocham. Nie mam chęci na wyjście z domu. Bardziej drażnią mnie ludzie; staram sie ich unikać. Snuję się jakby w półśnie, są momenty, że przerastają mnie codzienne czynności- nie mam siły ich zrobić. Funkcjonuję w dwóch interwałach: rano i wieczorem. Między nimi potrzebny mi odpoczynek bo nie jestem w stanie uciągnąć całego dnia.

A potem przychodzi spadek temperatury lub deszcze, a ja odżywam. Pełnia energii, załatwianie spraw, lista zadań kurczy się w zaskakującym tempie. Serce znów działa, mięśnie są napięte i gotowe i nie zamieniają się w watę. Reaktywacja.

I tak aż do następnej fali upałów.

Ale na szczęście do jesieni już bliżej niż dalej. A potem przyjdzie ukochana zima.