Blog o życiu z Zespołem Aspergera. Osoby dorosłe w spektrum autyzmu.
Kontakty z neurotypowym światem są dla mnie jak rzucanie śnieżkami w drzewo. Niby człowiek się cieszy że trafił, ale każda śnieżka zostawia na korze swój ślad. Część odpada od razu, część zostaje w zagłębieniu kory aż do wiosny.
Czytaj dalej „Śnieżki”Chyba pierwsza książka, o której nie wiem co napisać. Żadna nie zrobiła mi takiego burdelu w głowie. I żadna nie skończyła się meltdownem… A ta i owszem.
Czytaj dalej „Smutek i rozkosz [książka]”
Osoby z Zespołem Aspergera nie przepadają zazwyczaj za prowadzeniem rozmów. Znacznie łatwiej idzie im wyrażenie swoich myśli na piśmie.
Czytaj dalej „O wyższości pisania nad gadaniem”
Czasami jest tak jak dzisiaj. Niby wszystko ładnie się poukładało, a tu nagle zmiana. Znów tonę w czerni. Ostatni melt wciąż odbija się czkawką?
Czytaj dalej „Nad rzeką”
Ja jednak mam jakiś problem z tymi sklepami spożywczymi. Neurotypowa logika, odsłona druga.
Czytaj dalej „Piwo / neurotypowa logika 2”
Wydawać by się mogło, że kompromis to salomonowe rozwiązanie. Mam jednak wrażenie, że praktyce jest oczekiwaniem, że to ja zrezygnuję z „mojej części” i dopasuję się do oczekiwań innych.
Czytaj dalej „Kompromisy”
Nie mylić z logiką formalną 🙂
Czytaj dalej „Neurotypowa logika”
Znowu pojawił się niepokój. Właściwie znikąd. Jak to on, cichutko podpełzł i wgryzł się w ciało. Pierwszy raz poczułam go, gdy ciekawy pomysł na spędzenie dnia przegrał z leżeniem w łóżku i bezmyślnym klikaniem. Nawet czytać mi się nie chciało.
Czytaj dalej „Znowu święta…”
Lęk nie zawsze jest czytelny. To takie poczucie, które pełza gdzieś pod skórą. Niby jest dobrze, ale jednak nie od końca. Coś nie gra. Ale co? Przecież życie toczy się dalej, realizuje się zadania, wykonuje obowiązki…
Czytaj dalej „Lęk uogólniony”Barry M. Prizant od 40 lat zajmuje się osobami z autyzmem i zespołem Aspergera. Książka, którą można przeczytać po polsku, pokazuje jego wyjątkowe podejście do nich i tłumaczy skąd biorą się jego sukcesy.
Czytaj dalej „Niezwyczajni ludzie [książka]”
Wojna nie pozostaje obojętna mojej świadomości. Znowu gorzej sypiam, budzę się z krzykiem. Znowu odczuwam ból tych wszystkich ludzi jak swój. Znów pojawia się niepokój. Jak nie oszaleć z tym wszystkim?
Czytaj dalej „Jak nie oszaleć w rzeczywistości”
Shutdown to taki moment, kiedy ilość bodźców przekracza wartość krytyczną. Wtedy aspie „odłącza się” od rzeczywistości, by nie otrzymywać kolejnych, czyli zaczyna się mieć wszystko w… głębokim poważaniu.
Czytaj dalej „Shutdown”
Lektura ostatniej książki skłoniła mnie od rozmyśla na temat rzeczywistości. I tego, w jaki sposób próbuje się wpychać w nią ludzi z zespołem Aspergera, bo wszystko ma być takie samo – „normalne”.
Czytaj dalej „Dyktatura neurotypowych”
Jedno z najgorszych uczuć jakie znam. Podwaliny depresji, smutku i poczucia niedopasowania.
Czytaj dalej „Bezsilność”
Tym, co jest odmieniane w każdym przypadku przez osoby ze spektrum autyzm, jest słowo inność.
Czytaj dalej „Inność”
Ty teraz wszystko tłumaczysz aspergerem. Przecież dawniej chodziłaś tam, robiłaś to, spotykałaś się z…, więc o co chodzi?
Czytaj dalej „Brak akceptacji”Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.
Mój przyjaciel Hans 