Blog o życiu z Zespołem Aspergera. Osoby dorosłe w spektrum autyzmu.
Wojna nie pozostaje obojętna mojej świadomości. Znowu gorzej sypiam, budzę się z krzykiem. Znowu odczuwam ból tych wszystkich ludzi jak swój. Znów pojawia się niepokój. Jak nie oszaleć z tym wszystkim?
Czytaj dalej „Jak nie oszaleć w rzeczywistości”
Tęsknię…
Czytaj dalej „Tęsknota”
To takie smutne i depresyjne doświadczenie, kiedy człowiek spotyka się z „normalnymi” ludźmi.
Czytaj dalej „Zderzenie z neurotypowym”
Diagnoza Zespołu Aspergera u dorosłych robi w życiu niemałą rewolucję. Trzeba się przygotować na kocioł uczuć i emocji, które przeplatają się wzajemnie i… wzajemnie się wykluczają.
Czytaj dalej „Emocje po diagnozie Aspergera”
Jedno z najgorszych uczuć jakie znam. Podwaliny depresji, smutku i poczucia niedopasowania.
Czytaj dalej „Bezsilność”
Tym, co jest odmieniane w każdym przypadku przez osoby ze spektrum autyzm, jest słowo inność.
Czytaj dalej „Inność”Agnieszkę Jucewicz czytałam już wcześniej i chyba jej nazwisko na okładce mnie przekonało. Trafiłam przypadkiem, a okazało się, że to perełka.
Czytaj dalej „Czując. Rozmowy o emocjach [książka]”
Dzisiejsza rozmowa i wspominki z mężem uświadomiły mi jak bardzo Asperger mnie pogrążył. Jak zabrał mi radość życia i spontaniczność.
Czytaj dalej „Marazm”
W zespole Aspergera są dwa rodzaje samotności. Jedna, ta „dobra”, to chwile, w których łapie się oddech i ładuje baterie po kontaktach z ludźmi. Druga, ta „zła”, to samotność związana z nieumiejętnością wejścia w neurotypowy świat.
Czytaj dalej „Samotność”
Smutno mi. Tak po prostu, z niczego. Smutek, tak jak lęk, towarzyszy mi od zawsze. Jest uczuciem, które zwyczajnie JEST. Naturalne. Wszechobecne.
Czytaj dalej „Smutek”
Ty teraz wszystko tłumaczysz aspergerem. Przecież dawniej chodziłaś tam, robiłaś to, spotykałaś się z…, więc o co chodzi?
Czytaj dalej „Brak akceptacji”
Takie dni jak wczoraj nie powinny się zdarzać. To dni, kiedy nie można wstać z łóżka, bo człowieka przygniata smutek. Kiedy łzy płyną same, ale właściwie nie wiadomo dlaczego.
Czytaj dalej „Na nowy rok”
To ten czas w roku kiedy mam gwarantowane przepalenie wszystkich bezpieczników, załamanie nerwowe i poczucie winy. Wszystko dlatego, że nie jestem w stanie sprostać oczekiwaniom innych i wpasować się w neurotypowy świat.
Czytaj dalej „Nienawidzę świąt”Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.
Mój przyjaciel Hans 