Tony Attwood

Jeden z najbardziej znanych specjalistów w zakresie aspergera, również u kobiet.

Na bieżąco prowadzi blog i robi podcasty, które można znaleźć na jego stronie: TUTAJ. Znajdziecie tu również kilka ciekawych testów, informacje o specyfice spektrum autyzmu u kobiet oraz szczegółowy opis kryteriów diagnostycznych DSM-5.

Z książek po polsku warto sięgnąć po dwie:

Zespół Aspergera – kompletny przewodnik

Grupa Wydawnicza Harmonia Universalis, Wydanie IV – 2021

To najbardziej rozbudowany tekst o tym, czym jest Asperger; podstawowa baza wiedzy dla każdego aspie.

Specyfika spektrum autyzmu rozpisana na kilkanaście rozdziałów – każdy z nich porusza jedno zagadnienie, którym aspies odróżniają się od neurotypowych. Dużo przykładów z pracy klinicznej. Dobrze się czyta, bo pisane z olbrzymią empatią.

Jak dla mnie lektura obowiązkowa.


My daliśmy radę, tobie też się uda! Przewodnik po życiu na świecie dla osób z zespołem Aspergera.

Grupa Wydawnicza Harmonia Universalis, 2020

Pod redakcją Tony’ego Attwooda (pozostali autorzy: Craig R. Evans, Anita Lesko)

Praktyczna i niezbędna. Kilkanaście osób z zespołem aspergera mówi o tym jak radzi sobie w życiu, podając własne, wypracowane sposoby. Można się zainspirować. Wśród rozdziałów m.in. depresja, praca, randki, diagnoza i zmiany.

2 myśli na temat “Tony Attwood

Dodaj własny

  1. Właśnie przed chwilą odłożyłam po 50 stronach „Zespół Aspergera. Kompletny przewodnik” (wydanie V, 2023, dodruk 2025). Dalsze strony tylko przekartkowałam. Przestarzała wiedza, skupienie na naprawianiu zamiast afirmacji neuroróżnorodności (ta historyjka z Jackiem na początku i końcu książki jest po prostu żałosna; facet osiągnął sukces w życiu, bo się ożeni, znaczy: związek najwyższym poziomem rozwoju społecznego; nie, powinno się akceptować różne sposoby życia). Zresztą z opinii na Goodreads wynika, że Tony Attwood ma (miał w czasie pisania?) dość konkretny podział na cechy męskie i żeńskie, np. recenzenci na Goodreads wskazywali, że obawiał się, że jeśli chłopiec z ASD będzie zadawał się z dziewczynkami, to nabierze cech żeńskich. Nie dotarłam do tego fragmentu, a szukać nie mam ochoty, ale jeśli nawet, pytam: co z tego? Żeńskie cechy u mężczyzny są super: wrażliwość, delikatność, łagodność (jeśli wchodzimy w ogóle w kategoryzowanie, co jest męskie albo żeńskie, ale ja osobiście czuję się bardzo kobieca, lubię kobiecość i chciałabym jej więcej na świecie, także u mężczyzn, bo wtedy nie byłoby wojen, serio).

    Uważam, że przy coraz obszerniejszej literaturze dotyczącej autyzmu w języku polskim tę książkę można sobie odpuścić. No chyba, że ktoś jest specjalistą, bo także zbyt naukowy język sprawiał, że nie mogłam się skupić w trakcie czytania. Nie polecam.

    Polubione przez 1 osoba

    1. To fajne kompendium na dzień dobry. To była jedna z moich pierwszych książek. Takie nagłe oświecenie, efekt wow. Książka miejscami owszem przestarzała (odnosi się do nieaktualnej już klasyfikacji chorob DSM IV) ale dla mnie pierwszy kontakt z kimś kto mnie nie chciał leczyć i nie mówił że jestem zepsutym egzemplarzem człowieka.

      Polubienie

Dodaj odpowiedź do Lily Anuluj pisanie odpowiedzi

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Do góry ↑