Jeden z najbardziej znanych specjalistów w zakresie aspergera, również u kobiet.
Na bieżąco prowadzi blog i robi podcasty, które można znaleźć na jego stronie: TUTAJ. Znajdziecie tu również kilka ciekawych testów, informacje o specyfice spektrum autyzmu u kobiet oraz szczegółowy opis kryteriów diagnostycznych DSM-5.
Z książek po polsku warto sięgnąć po dwie:
Zespół Aspergera – kompletny przewodnik
Grupa Wydawnicza Harmonia Universalis, Wydanie IV – 2021
To najbardziej rozbudowany tekst o tym, czym jest Asperger; podstawowa baza wiedzy dla każdego aspie.
Specyfika spektrum autyzmu rozpisana na kilkanaście rozdziałów – każdy z nich porusza jedno zagadnienie, którym aspies odróżniają się od neurotypowych. Dużo przykładów z pracy klinicznej. Dobrze się czyta, bo pisane z olbrzymią empatią.
Jak dla mnie lektura obowiązkowa.

My daliśmy radę, tobie też się uda! Przewodnik po życiu na świecie dla osób z zespołem Aspergera.
Grupa Wydawnicza Harmonia Universalis, 2020
Pod redakcją Tony’ego Attwooda (pozostali autorzy: Craig R. Evans, Anita Lesko)
Praktyczna i niezbędna. Kilkanaście osób z zespołem aspergera mówi o tym jak radzi sobie w życiu, podając własne, wypracowane sposoby. Można się zainspirować. Wśród rozdziałów m.in. depresja, praca, randki, diagnoza i zmiany.

Właśnie przed chwilą odłożyłam po 50 stronach „Zespół Aspergera. Kompletny przewodnik” (wydanie V, 2023, dodruk 2025). Dalsze strony tylko przekartkowałam. Przestarzała wiedza, skupienie na naprawianiu zamiast afirmacji neuroróżnorodności (ta historyjka z Jackiem na początku i końcu książki jest po prostu żałosna; facet osiągnął sukces w życiu, bo się ożeni, znaczy: związek najwyższym poziomem rozwoju społecznego; nie, powinno się akceptować różne sposoby życia). Zresztą z opinii na Goodreads wynika, że Tony Attwood ma (miał w czasie pisania?) dość konkretny podział na cechy męskie i żeńskie, np. recenzenci na Goodreads wskazywali, że obawiał się, że jeśli chłopiec z ASD będzie zadawał się z dziewczynkami, to nabierze cech żeńskich. Nie dotarłam do tego fragmentu, a szukać nie mam ochoty, ale jeśli nawet, pytam: co z tego? Żeńskie cechy u mężczyzny są super: wrażliwość, delikatność, łagodność (jeśli wchodzimy w ogóle w kategoryzowanie, co jest męskie albo żeńskie, ale ja osobiście czuję się bardzo kobieca, lubię kobiecość i chciałabym jej więcej na świecie, także u mężczyzn, bo wtedy nie byłoby wojen, serio).
Uważam, że przy coraz obszerniejszej literaturze dotyczącej autyzmu w języku polskim tę książkę można sobie odpuścić. No chyba, że ktoś jest specjalistą, bo także zbyt naukowy język sprawiał, że nie mogłam się skupić w trakcie czytania. Nie polecam.
PolubieniePolubione przez 1 osoba
To fajne kompendium na dzień dobry. To była jedna z moich pierwszych książek. Takie nagłe oświecenie, efekt wow. Książka miejscami owszem przestarzała (odnosi się do nieaktualnej już klasyfikacji chorob DSM IV) ale dla mnie pierwszy kontakt z kimś kto mnie nie chciał leczyć i nie mówił że jestem zepsutym egzemplarzem człowieka.
PolubieniePolubienie