Blog o życiu z Zespołem Aspergera. Osoby dorosłe w spektrum autyzmu.
Wojna nie pozostaje obojętna mojej świadomości. Znowu gorzej sypiam, budzę się z krzykiem. Znowu odczuwam ból tych wszystkich ludzi jak swój. Znów pojawia się niepokój. Jak nie oszaleć z tym wszystkim?
Czytaj dalej „Jak nie oszaleć w rzeczywistości”
Tęsknię…
Czytaj dalej „Tęsknota”
To takie smutne i depresyjne doświadczenie, kiedy człowiek spotyka się z „normalnymi” ludźmi.
Czytaj dalej „Zderzenie z neurotypowym”
Shutdown to taki moment, kiedy ilość bodźców przekracza wartość krytyczną. Wtedy aspie „odłącza się” od rzeczywistości, by nie otrzymywać kolejnych, czyli zaczyna się mieć wszystko w… głębokim poważaniu.
Czytaj dalej „Shutdown”
Lektura ostatniej książki skłoniła mnie od rozmyśla na temat rzeczywistości. I tego, w jaki sposób próbuje się wpychać w nią ludzi z zespołem Aspergera, bo wszystko ma być takie samo – „normalne”.
Czytaj dalej „Dyktatura neurotypowych”
Jedno z najgorszych uczuć jakie znam. Podwaliny depresji, smutku i poczucia niedopasowania.
Czytaj dalej „Bezsilność”
Tym, co jest odmieniane w każdym przypadku przez osoby ze spektrum autyzm, jest słowo inność.
Czytaj dalej „Inność”
Po diagnozie był okres, kiedy wszystko było Aspergerem. Jedna psycholog powiedziała mi, że teraz będę mieć Aspergera „bardziej”. I to chyba najlepiej oddaje to, co się działo.
Czytaj dalej „Błędy postrzegania”
Dzisiejsza rozmowa i wspominki z mężem uświadomiły mi jak bardzo Asperger mnie pogrążył. Jak zabrał mi radość życia i spontaniczność.
Czytaj dalej „Marazm”
Taki kocioł jak wczoraj wieczorem to nie zdarza się za często… Zebrało się kilka rzeczy, aż w końcu znalazło się coś, co przelało czarę frustracji.
Czytaj dalej „Frustracja i wkurw”
Dlaczego dorośli ludzie z ASD czerpią wiedzę z książek?
Czytaj dalej „Czytanie książek”
Dzisiejszy dzień jest ciężki. Całe przedpołudnie na kontaktach z ludźmi, potem chwila przerwy i znów muszę wrócić do miasta. Moje bezpieczniki już iskrzą.
Czytaj dalej „Przepalanie bezpieczników”
Myślałam, że pisanie bloga mi coś pomoże. Że uporządkuje to, co mam w głowie. Wydaje się, że jest na odwrót.
Czytaj dalej „Pytania bez odpowiedzi”
Dosyć często zdarza mi się nie wiedzieć co jest dla mnie dobre. Pomijając fakt nieogarniania emocji, które są jakimś komunikatem, czasami po prostu nie wiem, co mi posłuży.
Czytaj dalej „Rozdarcie”
Takie dni jak wczoraj nie powinny się zdarzać. To dni, kiedy nie można wstać z łóżka, bo człowieka przygniata smutek. Kiedy łzy płyną same, ale właściwie nie wiadomo dlaczego.
Czytaj dalej „Na nowy rok”Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.
Mój przyjaciel Hans 