Blog o życiu z Zespołem Aspergera. Osoby dorosłe w spektrum autyzmu.
Znowu pojawił się niepokój. Właściwie znikąd. Jak to on, cichutko podpełzł i wgryzł się w ciało. Pierwszy raz poczułam go, gdy ciekawy pomysł na spędzenie dnia przegrał z leżeniem w łóżku i bezmyślnym klikaniem. Nawet czytać mi się nie chciało.
Czytaj dalej „Znowu święta…”
Praca na etacie w przypadku dorosłych z Zespołem Aspergera odpada. I to z dziesięciu konkretnych przyczyn.
Czytaj dalej „Dlaczego praca na etacie nie jest dla osób z ASD”
Komunikacja, przez swoją nieprzewidywalność i dynamikę, jest dla ludzi ze spektrum autyzmu trudna. Zajmowałam się nią od strony naukowej przez 15 lat, ale nadal mam problemy z ogarnięciem niektórych sytuacji. Kilku szczególnie nie lubię.
Czytaj dalej „Komunikacja – nie lubię”Barry M. Prizant od 40 lat zajmuje się osobami z autyzmem i zespołem Aspergera. Książka, którą można przeczytać po polsku, pokazuje jego wyjątkowe podejście do nich i tłumaczy skąd biorą się jego sukcesy.
Czytaj dalej „Niezwyczajni ludzie [książka]”
Miałam nie mieszać polityki do bloga, ale trudno nie odnieść się do wojny na Ukrainie. Będzie więc o empatii.
Czytaj dalej „Empatia”
Tęsknię…
Czytaj dalej „Tęsknota”
To takie smutne i depresyjne doświadczenie, kiedy człowiek spotyka się z „normalnymi” ludźmi.
Czytaj dalej „Zderzenie z neurotypowym”
Zdecydowałam się na terapię nie wiedząc, że mam Zespół Aspergera. Po prostu chciałam zmienić kilka rzeczy w swoim życiu, a nie potrafiłam tego zrobić sama.
Czytaj dalej „Terapia – plusy i minusy”
Lektura ostatniej książki skłoniła mnie od rozmyśla na temat rzeczywistości. I tego, w jaki sposób próbuje się wpychać w nią ludzi z zespołem Aspergera, bo wszystko ma być takie samo – „normalne”.
Czytaj dalej „Dyktatura neurotypowych”
Komunikowanie się jest – nawet dla dorosłych osób z zespołem Aspergera – trudne, chociaż stoją za nimi lata doświadczeń i nauki. Niestety, nawet wypracowane latami schematy potrafią się rozwalić w całkiem zaskakujących okolicznościach. Gdy nic nie wskazuje na nadciągającą katastrofę!
Czytaj dalej „Brykietem w schemat”
Proszenie o pomoc jest dla ludzi z Zespołem Aspergera trudne. Myślę, że wynika to z kilku powodów.
Czytaj dalej „Proszenie o pomoc”
Jesteś słaba psychicznie – to zdanie słyszałam tak często przez całe życie, że finalnie w nie uwierzyłam.
Czytaj dalej „Słabość psychiczna czy zwykły meltdown?”
Po diagnozie był okres, kiedy wszystko było Aspergerem. Jedna psycholog powiedziała mi, że teraz będę mieć Aspergera „bardziej”. I to chyba najlepiej oddaje to, co się działo.
Czytaj dalej „Błędy postrzegania”
To tajemnicze słowo oznacza nic innego, jak problem z rozpoznawaniem osób i zapamiętywaniem twarzy. To jedna z cech kobiecego zespołu Aspergera.
Czytaj dalej „Prozopagnozja, czyli kim ty jesteś?”
Przepraszanie jest ciekawą rzeczą. Do dzisiaj nie rozumiem jak jedno słowo może zniweczyć ten cały ból, smutek, poczucie krzywdy, frustrację i inne uczucia, które wywołało we mnie zachowanie innej osoby.
Czytaj dalej „Przepraszanie”
W zespole Aspergera są dwa rodzaje samotności. Jedna, ta „dobra”, to chwile, w których łapie się oddech i ładuje baterie po kontaktach z ludźmi. Druga, ta „zła”, to samotność związana z nieumiejętnością wejścia w neurotypowy świat.
Czytaj dalej „Samotność”Zazwyczaj z dużą nieufnością podchodzę do książek o takim tytule. W większości z nich znajduje się bowiem poradnikowy bełkot, który nic nie zmienia. Jednak z tą książką jest inaczej.
Czytaj dalej „Jak przestać się bać [książka]”Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.
Mój przyjaciel Hans 