Pytania

Jak żyć w obcym świecie, gdy w każdym jego przejawie jest się naznaczonym innością?

Jak znaleźć dla siebie miejsce w rzeczywistości, która codziennie kaleczy i pali na popiół?

Jak nie być wytykanym palcem z powodu innego stylu życia, innych zainteresowań, innej organizacji czasu?

Jak prowadzić niezobowiązujące small talki o ostatnim odcinku serialu, kiedy nie ogląda się tv, a książek nikt nie czyta?

Jak rozmawiać, by nie nadziać się na wszelkiego rodzaju „złote myśli”: inni mają gorzej, ty to akurat nie możesz narzekać, wszystko będzie dobrze?

Jak znaleźć sens kopania się z życiem w każdej jego godzinie i każdym dniu? Kiedy już nie starcza sił, by wstać i robić to od nowa?

Jak głośno trzeba krzyczeć, żeby ktoś usłyszał? Jak bardzo trzeba prosić, żeby ktoś pomógł?

Gdzie są te mityczne pokłady ludzkiej empatii i tolerancji?

Jak zrozumieć świat, który jest postawiony na głowie i to, co ważne, jest gdzieś na szarym końcu listy priorytetów?

Jak szukać żeby znaleźć?

Jak ogarnąć wszystko to, co „trzeba”, „musi” i „na wtedy”? Jak ludzie zdobywają o tym wiedzę? Czytam wszystkie regulaminy, a i tak się okazuje, że coś mi umyka.

Jak znaleźć sens trwania w nieznanym i niezrozumianym, które odrzuca i rani?

Jak uwierzyć w swoją wartość, gdy nikt w nią nie wierzy?

Jak długo trzeba myśleć, by zrozumieć, że zmiana nie jest możliwa? Jak się ją akceptuje?

Jak nie upaść pod ciężarem niesprawiedliwych ocen społecznych?

Ile trzeba płakać, żeby wywalić z siebie wszystkie te koszmarne emocje?

Jak eliminuje się wstyd z powodu bycia fakapem?

Jak nie rozkminiać godzinami ostatniej rozmowy lub wydarzeń? Jak nie przygotowywać do powiedzenia czterech zdań przez dwa dni?

Jak zrozumieć te wszystkie zmiany, które się dzieją, a nie mają zupełnie sensu? Są biciem piany, zamiast skupieniem się na problemie.

Jak nie czuć się odrzuconym przez świat?

Ile rozmów trzeba przeprowadzić, żeby ktoś zrozumiał? Ile, żeby zaakceptował?

Jak załatwiać nieformalnie formalne sprawy?

Jak rozmawiać, żeby być dobrze zrozumianym i nie narazić się potem na złośliwe komentarze?

Jak utrzymywać relacje, kiedy nikt nie ma na nie czasu, bo ma inne sprawy na głowie?

Jak żyć z Aspergerem w neurotypowym świecie?